بود و به تشويق مادرش وارد ميدان نبرد گرديده دانسته‌اند . « 1 » پاره‌اى از مآخذ رجزى را كه در پى مىآيد ، براى اين غلام ذكر كرده‌اند : الْبَحرُ مِنْ طَعنى وَضَربي يَصْطَلي * وَالْجوُّ مِنْ سَهمي وَنَبلي يَمْتلي اذا حِسامي فِي يَميني يَنْجَلي * يَنشَقُّ قَلْبُ الْحاسِدِ المُبَجَّلِ « 2 » دريا از ضربت نيزه و شمشيرم مىجوشد ؛ و آسمان از تيرم پر مىشود . آنگاه كه تيغ در كفم آشكار شود ؛ قلب حسود متكبر شكافته مىشود . « 3 » غلام پس از مبارزه‌اى شجاعانه و كشتن شمارى از آن قوم تبهكار ، سرانجام بر اثر فراوانى جراحات بر زمين افتاد و با اندك توانى كه در بدن داشت ، به سوى امام حسين عليه السلام اشاره كرد . حضرت به بالين وى آمد ، و دست در گردنش انداخت ، و صورت بر صورت او گذاشت . غلام چشم گشوده ، با ديدن امام عليه السلام تبسّمى كرد و گفت : « مثل من [ سعادتمند ] كيست كه فرزند رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم صورتش را بر صورتم نهاده است ! » و آنگاه به ديدار پروردگار شتافت . « 4 » اسلم تركى اسلم بن عمرو اسلم بن كثير اسلَم بن كثير أَزدىّ أَعْرَج ؛ در زيارت منسوب به ناحيهء مقدسه ، از او به عنوان يكى از شهيدان كربلا ياد گرديده ، و اين گونه بر وى درود فرستاده شده است : السَّلامُ عَلى اسْلَمِ بْنِ كثير الأَزُدِىِّ الأَعْرَجِ . « 5 »

--> ( 1 ) . مناقب آل ابىطالب ، ج 4 ، ص 113 ؛ مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى ، ج 2 ، ص 25 ، انوارالهدى . ( 2 ) . مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى ، ج 2 ، ص 28 ، انوارالهدى ؛ بحارالانوار ، ج 45 ، ص 30 ؛ عوالم العلوم ، ج 17 ، ص 273 . ( 3 ) . فرهنگ عاشورا ، ص 49 . ( 4 ) . ر . ك : منابع پيشين . ( 5 ) . الاقبال ، ج 3 ، ص 79 . نيز ر . ك . بحارالانوار ، ج 45 ، ص 72 ؛ عوالم العلوم ، ج 17 ، ص 340 .